افق روشن

روزی ما دوباره کبوترهايمان را پيدا خواهيم کرد
و مهربانی دست زيبايی را خواهد گرفت.

روزی که کمترين سرود بوسه است.
و هر انسان برای هر انسان برادريست.

روزي که درهاي خانه شان را نمي بندند
قفل افسانه ايست
و قلب براي زندگي بس است.

روزي که معناي هر سخن دوست داشتن است
تا تو به خاطر آخرين حرف دنبال سخن نگردي.

روزي که آهنگ هر حرف ، زندگيست
تا من به خاطر آخرين شعر رنج جست و جوي قافيه نبرم.

روزي که هر لب ترانه ایست
تا کمترين سرود ، بوسه باشد.

روزي که تو بيايي ، براي هميشه بيايي
و مهرباني با زيبايي يکسان شود.

روزي که ما دوباره براي کبوتر هايمان دانه بريزيم...

و من آن روز را انتظار مي کشم
حتي روزي که ديگر نباشم.

....احمد شاملو...